Van de Voorzitter …

Ooit ben ik het onderwijs ingegaan omdat ik iets wilde betekenen voor jonge mensen; het leek mij geweldig om kinderen een tijd te begeleiden op hun levenspad! Maar hoe kwam ik tot die keuze?

Als ik daaraan terugdenk, dan speelde de vraag ‘wat kan ik?” een belangrijke rol.  Al vrij snel werd duidelijk dat door mijn astma de lichamelijk zware beroepen voor mij niet in aanmerking kwamen. Tijdens een periode wanneer ik als brugpieper door mijn astma in het ziekenhuis lag, kwam de mentor langs. Helemaal lopend vanuit Renkum naar Wageningen. Dat is eigenlijk niet zo ver, maar voor mij was het een heel eind. Hij had een oorlogsboek over het bombardement op Rotterdam bij zich. Voor in het boek stonden de namen van mijn klasgenoten. “Wat vond ik dat gaaf, die betrokkenheid betekende echt iets voor mij!” Later kreeg ik nog te maken met een fantastische geschiedenisleraar en de onderwijszaadjes waren gepland. Ik ben binnen het onderwijs gestart als geschiedenisdocent.

Mijn onderwijsloopbaan heeft me gebracht tot rector van het Hendrik Pierson College in Zetten. Een school die helemaal bij mij past. De belangrijkste reden daarvan is dat het een brede school is waar leerlingen van vmbo-basis tot en met gymnasium onderwijs kunnen volgen en ze zich binnen hun eigen groeimogelijkheden kunnen ontwikkelen.

En dat brengt mij bij het volgende. De leerlingen die cognitief het meest begaafd zijn mogen het langst over hun keuze voor het vervolgonderwijs doen. Soms wel zes jaar, terwijl van een vmbo-leerling wordt verwacht dat hij halverwege zijn tweede leerjaar al een keuze maakt voor de opleidingsrichting en dus indirect een sectorkeuze voor het MBO. In mijn ogen klopt dat niet. “Hoe kun je als kind van 13 al weten wat je wilt worden?” Eén van mijn stokpaardjes is uitstel van keuzerichting. Of dat nu bij de overgang van PO naar VO is (ik ben een groot voorstander van 10 – 14 onderwijs) of uitstel van keuze in het VMBO.

VMBO is niet voor niets ‘voorbereidend’. Gebruik de tijd in het VMBO om tot een goede mbo-keuze te komen. Dan is breed ervaring opdoen rond de beroepenwereld, om echt te ontdekken ‘wat wil en wat kan ik?” de weg. En zo zijn we aangeland bij D&P.  Voor mij het mooiste profiel binnen het VMBO, een profiel met uitstel van keuze en vele leer- en ontdekkingsmogelijkheden. “Geef leerlingen de ruimte om te ervaren op school, te leren van gastdocenten en diverse stagemomenten in het bedrijfsleven. Laat ze voorbeelden zien waar ze van kunnen leren en soms letterlijk een voorbeeld aan kunnen nemen”.

Vanuit dit denken is het mooi om een bijdrage aan de landelijke ontwikkeling van D&P te kunnen geven. Binnen het VMBO, de ontwikkelingen richting de ‘nieuwe leerweg’ en wie weet later misschien praktische componenten binnen het havo-onderwijs. Want al deze opleidingen gaan richting het MBO of HBO, maar in ieder geval opleidingen richting de beroepenwereld.

O ja, die astma is onder controle, ik ben gelukkig getrouwd en vader van twee volwassen zonen en trotse opa van een kleinzoon!

Gijs Beekhuizen.
(Voorzitter Vereniging Platform vmbo D&P)